Andrzej Kołodziej, ur. 18 XI 1959 w Zagórzu k. Sanoka. Ukończył ZSZ dla Pracujących Sanockiej Fabryki Autobusów Autosan w Sanoku (1977).

1974–1977 uczeń, nast. ślusarz w SFA, 1977–1980 pracownik Stoczni im. Lenina w Gdańsku. 1978–1980 uczestnik ROPCIO (Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela w Polsce), działacz WZZ Wybrzeża (Wolnych Związków Zawodowych), drukarz niezaleznego pisma „Robotnik Wybrzeża”, kolporter pism niezależnych na terenie SG, w 1979 sygnatariusz Karty Praw Robotniczych.

W II 1980 zwolniony z pracy w SG, od 14 VIII 1980 zatrudniony w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni. Następnego dnia zainicjował strajk i został jego przywódcą. W odniesieniu sukcesu i uzyskaniu poparcia wśród robotników pomogły mu żelazna konsekwencja, opanowanie oraz rozwaga. 


Andrzej Kołodziej został także wiceprzewodniczącym Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Gdańsku i jednym z sygnatariuszy Porozumień Sierpniowych 31 sierpnia 1980 r.

 


3-go maja 1988 roku Rząd RP na Uchodźctwie przyznał mu Krzyż Kawalerski.

Dopiero w 1990 r. Andrzej otrzymał paszport i powrócił do kraju.

W 1992 roku osiadł w Zagórzu gdzie w latach 1994-1998 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Osiedla w rodzinnym Wielopolu. Sprawdził się w roli samorządowca, bo został wyróżniony tytułem "Honorowy Obywatel Miasta Zagórza".

W 1999 r. powrócił na Wybrzeże i mieszka w Gdyni. W 2000 r. Rada Miasta Gdańska nadała Kołodziejowi tytuł Honorowego Obywatela Miasta.

W 2006 r. został przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Jest rencistą. Związał swe losy z Gdynią przed ponad trzydziestu laty.